Lier, 7 januari 2022: In de Antwerpsestraat opende galerij Artisjok twee nieuwe tentoonstellingen: Decay ‘The Art of Glass” en Body Copy. Beide tentoonstellingen lopen van 8 januari 2022 tot 6 maart 2022. Je kan ze bezoeken op donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur.
Decay
Decay betekent ‘verval’. Deze tentoonstelling brengt verval in beeld, gezien door de ogen van glaskunstenaar Frederik Rombach en een aantal door hem geselecteerde collega's en vrienden. Verval hoeft niet negatief opgevat te worden, het is een natuurlijk gebeuren, dat zelfs enige noodzaak in zich draagt. Sommige dingen moeten verdwijnen zodat weer andere kunnen ontstaan. Deze tentoonstelling wil een blik werpen op de verschillende manieren om verval te zien, en dan vanuit het medium glas.
Frederik Rombach runt een afvalglasblazerij in Hoboken waar hij, als een van de weinige kunstenaars in de wereld, afvalglas herwerkt tot producten en sculpturen. Zijn uitgangspunt is artistiek en productioneel werk in glas te maken op een duurzame en milieubewuste manier.
Daarnaast wil Decay zich ook uitspreken over de klimaatverandering en de daaruit voortkomende migrantenstroom, waar een aantal werken naar verwijzen. Bij voorbeeld een simpel stilleven van een glazen appel en banaan waarin beelden van de klimaatprotesten van 2018 vereeuwigd zijn. In het oog springt ook een pinguïn die met olie overdekt is. Overdreven consumentisme wordt te kijk gezet in een glazen kreeft gemuteerd tot een dier met een petfles als kop. Glazen pillen met emoji’s erin wijzen op de hedendaagse verslaving aan directe oplossingen. Een zwaargewicht in de tentoonstelling is een motorblok van een auto waar bloemen uit opschieten, symbool voor het einde van de fossiele verbrandingsmotoren.
Als curator van de deze tentoonstelling maakte Frederik Rombach ook een selectie uit glaskunstenaars die met hun werk aansluiting vinden bij deze thema’s. In de wereld van de glaskunstenaars zijn zij internationaal bekend. Er zitten stukken bij van de Belgen Roel Stels en Rarity Pop, maar voorts ook van James Lethridge (UK), Maurice la Rooy (NL), John Moran (USA), Martha Byrdziak (PL), Delta Tune & Jeroen Glas (NL), Geir Nustad (NO), Josja Schaepman (NL) en Vincent Breed (FR).
De tentoonstelling Decay, die alles bijeen een vijftigtal werken en installaties toont, geeft in concept en uitvoering op een artistieke manier uiting aan de grote bekommernissen van onze tijd.
Body Copy
Danny Boterdael maakt bronzen beeldhouwwerken omdat hij vindt dat brons het warmste materiaal is om vorm te geven aan de dingen. Het ‘roesten’ van het brons, waardoor het zijn kenmerkende groene uitslag krijgt, laat hij aan het toeval van de natuur over: het zijn de ammoniakdampen die het bronzen beeld zijn finale patinekleur geven. De jongste jaren is hij ook actief als ‘body-copy’-beeldhouwer. Met huidvriendelijke silicoonrubber maak hij een afdruk van een deel van iemands lichaam. Met deze afdruk creëert hij een artistiek beeld in was, dat nadien wordt gegoten in brons. Op deze manier kunnen mensen een uniek kunstwerk van zichzelf verkrijgen. Van elk beeld maakt hij slechts één afgietsel, zodat het uniek blijft.
Soms maakt hij ook hele installaties met beelden in was. Meestal beeldt hij mensen af, maar daar zijn nooit lachende gezichten of uitingen van een opgewekte levenservaring bij. Zijn figuren drukken veelal lijden uit. Fysiek lijden, waardoor pijn zichtbaar wordt, bij mensen die als figuur onaf of gehavend of gewond lijken, maar ook geestelijk lijden, bij voorbeeld in de vorm van dementie. Daarmee zorgt hij bij de kijker voor een soms ruwe, directe confrontatie. De blikvanger in deze tentoonstelling is een grote stellage waarin stukken van mensen opgehangen zijn aan vleeshaken. Het is een schokkende aanklacht tegen de mensenhandel en de ontmenselijking van het probleem van de vluchtelingen. Al de beelden van Danny Boterdael zijn gewichtig geladen met betekenis en emotie en laten een sterke indruk na.
(MSL/foto’s MSL)